print logo

Straatkrantverkopers wereldwijd - Hayelom Ghebrezgiabiher

 Street News Service 02 July 2019

Sinds Hayelom Ghebrezgiabiher (24) zijn huis in Eritrea in 2006 is ontvlucht, probeert hij met zijn passie voor voetbal en sport een nieuw leven te beginnen in Zwitserland. De voormalig sprinter is nu aanvoerder van het Surprise straatvoetbalteam. (609 Words) - By Isabel Mosimann

Share

Worldwide Vendor Spotlight

 Surprise vendor Hayelom Ghebrezgiabiher used football to integrate in Swiss society. Photo: Surprise

"Na mijn eigen land Eritrea te zijn ontvlucht, kwam ik in december 2006 aan in Zwitserland. Vier maanden later ben ik de straatkrant Surprise gaan verkopen. Mijn verkoopplek is voor de Migros in de Zähringerstraat in het Länggass district. Ik vind het geweldig daar. De mensen die er wonen zijn zo lief en behulpzaam. Er is een man die me helpt om sollicitatiebrieven te schrijven. Het liefst zou ik in dezelfde wijk wonen, maar dat is tot nu toe niet gelukt."

"Ik ben ongeveer tegelijkertijd begonnen met het verkopen van de kranten en het voetballen voor het Surprise team. We spelen straatvoetbal. Het enige wat je daar voor nodig hebt is een stukje verharde grond, een net, en drie spelers en een keeper per team. In de zomer trainen we iedere woensdagavond op een schoolplein. Een hal huren is voor ons veel te duur. Zelfs voetbalschoenen zijn soms een probleem Ik heb een keer gespeeld op goedkope schoenen, maar na de wedstrijd waren ze zodanig beschadigd, dat ik ze weg kon gooien."

"Ik heb ook veel gesport in Eritrea, omdat het gezond is. Ik speelde al voetbal als kind en ik fietste, maar eigenlijk ben ik een 100 en 200 meter sprinter. In mijn geboorteland trainde ik iedere dag. Ik was lid van het nationale team. 10,75 en 21,35 seconden zijn mijn persoonlijke records. In Zwitserland heb ik twee keer meegedaan aan kampioenschappen. Een keer in Langenthal en een keer in Bern. Maar door een operatie kon ik niet blijven trainen. Gelukkig maakt het voetbal veel goed. Omdat ik zo snel ben, werd ik zelfs ingeschreven voor het nationale daklozenteam van Zwitserland om de landseer te verdedigen bij de Homeless World Cup in Milaan."

"In Milaan werden veel talen gesproken. Een wee lang zaten we met 47 nationaliteiten in tenten. We hadden heel veel plezier, luisterden naar muziek, dansten en lachten. Mijn Duits is er ontzettend door verbeterd! Het was een geweldige tijd, ook al werden we uiteindelijk 38e. De concurrentie was erg sterk."

"Dit jaar vindt de Homeless Wolrd Cup plaats in Brazilië. En omdat de regels voorschrijven dat je maar één keer mee mag doen aan het wereldkampioenschap, kan ik dus niet mee dit najaar. Natuurlijk wens ik het team wel heel veel succes. Ik heb ook het 'echte' WK gevolgd. Ik vond het geweldig dat het in Afrika plaats had. Misschien neemt er ooit wel een voetbalteam uit Eritrea deel aan het WK voetbal, je weet maar nooit. Voor nu ben ik in ieder geval aanvoerder van het Surprise Lorraine Bern team. We hebben al toernooien in Basel, Bern en Zurich gehad. Als ik ooit niet meer kan spelen, zou ik wel coach willen worden. Maar ik moet zeggen, ik kan me moeilijk voorstellen dat ik langs de zijlijn kan blijven staan als de wedstrijd eenmaal is begonnen."

"Behalve Surprise straatkranten verkopen en voetballen, besteed ik veel tijd aan het vinden van een baan. Tot nu toe heb ik 260 keer gesolliciteerd en ben ik 165 keer afgewezen. Een baan vinden is op dit moment mijn grootste wens. Ik heb zes maanden lang een praktijkopleiding gevolgd in een schoolkantine, La Cultina in Bern. Daar heb ik geleerd hoe je een buffet verzorgd, mensen bedient en hoe je verschillende keukenwerkzaamheden uitvoert. Als ik een baan vind waarbij ik hard kan werken en een bijpassend salaris verdien, nodig ik mijn moeder uit om me op te zoeken met de feestdagen."

 Other Language Versions

SNS logo
  • Website Design